Musical Recensie - 14-03-2016 16:16

Foto: Roy Beusker

Foto: Roy Beusker

‘Als ons theater niet naar Broadway kan, dan komt Broadway maar naar ons theater’, moest circus theater Carré te Amsterdam gedacht hebben. En zo dacht ik er zelf op zondag 13 maart 2016 ook over. Nadat vorig jaar de complete Britse cast van Priscilla Queen of The Desert zeer succesvol het Amsterdamse theater bezocht, is het dit jaar tijd voor Broadway’s circus musical Pippin.

De musical Pippin is van origine een studentenmusical. Stephen Schwartz nam uiteindelijk de musical samen met Ron Strauss onder handen. Strauss zag andere kansen en verliet het project. Pippin blijkt populair en heeft al vele reprises op zijn naam staan. Ook anno 2016 staat de musical nog op de planken zoals het er in 1972 ook stond. Op Europees vlak heeft Pippin nog niet al te veel bekendheid. Naast een West End run heeft deze musical nog nergens in Europa gespeeld. Koninklijk Theater Carré brengt hier verandering in.

Pippin vertelt ons over een koningszoon. Nadat hij afgestudeerd is, is hij hopeloos op zoek naar een nieuw avontuur. De enige manier om te ondervinden wat hij daadwerkelijk wil is door het te doen. Zo probeert hij het eerst als ridder in het leger van zijn vader. Dit blijkt niet echt geslaagd te werken. Door een hoop capriolen uit te halen hoopt Pippin daadwerkelijk een gelukkige toekomst te vinden. Of hij de voorstelling ook naar een knallende finale kan brengen is dan nog de vraag.

De musical zit vol circus acts. Geen leeuwen en olifanten maar wel clowns en stuntmannen. De ene stunt na de andere wordt op het toneel gebracht. Kyle Dean Massey neemt de rol van Pippin vandaag op zijn rekening (hij zal de rol tot 20 maart vertolken. Vervolgens wordt hij vervangen door Brian Flores). Massey speelt de rol ontzettend sterk. Niets lijkt hem in de weg te staan. Ook Gabrielle McClinton is als leading lady niet te stoppen. Ze speelt haar rol beangstigend goed waarbij je bijna vergeet dat je naar theater zit te kijken.
Bradley Benjamin weet, als Catherine zijnde, kippenvel over te brengen met haar zeer warme stem. Koning George, Pippins vader, wordt gespeeld door John Rubinstein. Zijn articulatie is niet altijd even best waardoor het soms allemaal toch even warrig en onduidelijk wordt.

Aangezien de musical Pippin vanuit Broadway overgekomen is, wordt de musical in het Engels uitgevoerd. Dit brengt zijn voor en nadelen met zich mee. Het niveau is een stuk hoger dan een ‘normale’ Nederlandse musical. Ook zullen er geen discussies zijn over de vertaling. Toch wordt Pippin zonder enige boventiteling gespeeld en dus er is wel Engelse kennis bij de musical nodig. De musical zit vol circusacts waarbij men de ogen uitkijkt. Ondanks al het circusgeweld is de musical niet bepaald geschikt voor jonge kijkers. Dit zal niet alleen zijn vanwege de Engelse taal, maar ook zullen niet alle scenes geschikt zijn voor kleinere bezoekers. Dit werd een echtpaar ook duidelijk tijdens de voorstelling welk met twee kinderen de zaal uit liep.
De muziek van Pippin kreeg toch al snel de elementen van de musical Wicked mee. Niet geheel vreemd aangezien Stephen Schwartz ook voor deze musical is de verantwoording op zich neemt. Ondanks het verhaal mij iets minder weet te bekoren blijft Pippin een vermakelijk avondje uit op zeer hoog niveau. Pippin is nog in nog tot 10 april 2016 in theater Carré te zien.

Laat een reactie achter!