Weblog Zomer 2016 - 03-10-2016 12:00

Wenen, mijn laatste buitenlandse stop in deze zomervakantie. Onderweg van Boedapest naar Wenen met de Öbb trein vroeg ik via mijn social media kanalen om tips voor Wenen. Het enige wat ik had staan was een musical evenement recht voor mijn hotel. Een open dag van een theater. Verder? Geen idee. 

Musicalfest
Op internet werd gesuggereerd dat ik vanaf 12 uur kon inchecken. Dit bleek 15 uur te moeten zijn. Het musical evenement begon rond 1 dus ik had nog wel een uur of twee. Na een kleine ronde gedaan te hebben om het theater wachtte ik bij het hoofdpodium. Tijd vloog eigenlijk om en al snel werd ik verrast met vier musical acteurs (Drew Sadrich, Marjan Shaki, Ana Milva Gomes en Oedo Kuipers). De leuke presentatie werd gedaan door Robert Steiner en Rolf Rüdiger, een grappige muis-handpop.

Uitblinkers waren toch wel Drew Sadrich, welke ik later op terug kom, en Oedo Kuipers (lees: Koipurs, volgens de presentator). Vooral Kuipers wist mij met een nummer uit de musical Mozart! te raken. Het optreden werd drie keer gegeven en drie keer stond ik met kippenvel.

Naast het podium was er nog meer te doen, je kon bijvoorbeeld kostuums passen en je laten schminken. Dit heb ik allebei overgeslagen. Wel ben ik in de rij gaan staan van de vlooienmarkt. In eerste instantie was ik op zoek naar de prijzen van de musical artikelen die er stonden. Op het eind kwam ik er achter dat alles ‘gratis’ is en je alleen een donatie hoefde te doen. Best jammer dat ik er niet eerder achter kwam want er hingen veel t-shirts en vesten. Helaas voor mij is het, bij een later rondje, bij een ‘fout’ t-shirt gebleven.

In de grote zaal was een preview te zien van een nieuwe musical. Schikaneder gaat vrijdag 30 september in de premiere. De eerste try out zou ‘s avonds zijn. Mijn nieuwsgierigheid was veel te groot dus ik nam een plekje in de zaal. Toen het doek open ging viel mij Mark Seibert als eerste op. Deze grote musicalster speelde erg overtuigend. De preview klonk erg goed en zag er ook super uit. Enkele nummers later hoorde ik een hélé bekende stem. Katie Hall stond helemaal links van mij op het toneel. Hall speelde onder andere Christine Daaé in The Phantom of The Opera op West End, Londen. Ze had mij toentertijd al helemaal te pakken. Ik wist het nu ook zeker: deze musical MOET ik zien. Het nadeel was dat de datums niet de makkelijkste waren. Ik besloot daarom dezelfde avond maar het theater in te gaan. Helaas waren de beste plaatsen de plekken helemaal bovenin. Desalniettemin genoot ik enorm van deze musical met bekende stukjes uit Die Zauberflöte. Katie Hall had maar een kleinere rol maar wist al goed te overtuigen. Mark Seibert speelde de rol alsof hij het al maanden deed. De eerste try out was meer dan geslaagd.

Sisi
De volgende dag bezocht ik het kasteel van Sisi. Hierbij viel mij meteen de grote menigte toeristen op. Ik kocht, na veel twijfel want er zijn veel verschillende soorten tickets, een kaartje om 40 zalen te zien. Tussen het moment van kaart kopen en entree zat helaas nog 40 minuten. Later gezien maar goed ook want qua drukte was het anders niet te doen. De kamers waren prachtig. Met een (Engelse) audiotour werd ik door alle kamers heen begeleid. Vooral de grote danszaal was een pareltje op zich.
Na dit paleis en haar tuin te hebben gezien moest ik mij alweer haasten naar het centrum. In het Ronacher theater speelt momenteel de musical Evita. Vanwege het musical evenement kreeg ik 40% korting op mijn ticket zodat ik in een logebox zat voor nog geen 60 euro. De allereerste musical die ik zag was Evita. Toentertijd zo teleurstellend dat ik na afloop nog niet wist wie Evita was en wat ze deed. Nu, 7 jaar later, was het dan eindelijk tijd om te zien of ik het wel kan begrijpen. De musical was in het Duits maar had, net als Schinaneder, Les Miserables en Kinky Boots, boventiteling. Soms is dit toch echt wel handig. De musical verliep goed hoewel de Evita van vanmiddag (de musical startte om half 5) erg schreeuwde. Hoogtepunt van de musical was, jawel daar is ie weer, Drew Sadrich in de rol van Che. Hij loopt door het publiek heen alsof het hem niks kan schelen en geeft de rol van Che een extra dimensie.

Na afloop viel het mij op dat het erg druk in het centrum was. En dan bedoel ik echt druk! De winkels waren dicht, het is zondag – rustdag, en al 7 uur. Ik heb nog steeds geen flauw idee waarom het zo druk was.

Steel Panther
Na Grona Lund in Stockholm moest ik Prater in Wenen ook bezoeken. Deze grote kermis/attractiepark staat garant voor veel plezier. Mijn plezier was niet in de attracties maar er naast. Het park was namelijk in opstartende fase. Dit gaf mij de kans enkele verlaten foto’s te maken. Een andere must see was het Hunderd Wasser Haus. Dit huis is een kunstwerk op zich. Vervolgens ben ik naar het paleis Belverde gegaan. Hoewel ik een paleis verwachtte als die van Sisi, kreeg ik een grote kunstcollectie te zien.
‘s Avonds was het tijd voor een volgend evenement. Steel Panther tourt door Europa. Voor mij is deze glamrock band compleet onbekend. Wel ken ik het voorprogramma Inglorious. Het concert werd gehouden in Gasometer, een voormalig gasfabriek wat nu omgetoverd is tot een winkelcentrum, concertzaal én woningen. Hoewel ik dacht dat de ingang aan de zijde was waar ik heen liep, bleek deze de andere kant op te zijn. Wel liep ik Nathan James tegen het lijf. Nathan is de zanger en oprichter van Inglorious en we kennen elkaar al enkele jaren. Hij vertelde mij dat ik vooraan moest gaan staan want er werd een videoclip opgenomen voor een single van het tweede album. Met die informatie ging ik naar de kassa. Deze bleek pas om 7 uur te openen, gelijk met de deur van de zaal. Uiteindelijk ging de kassa pas om kwart over 7 open na een technische storing. Ik vreesde al voor mijn plek voorin. Dit kwam gelukkig nog goed. Helemaal aan de zijkant was nog een plekje waar ik mij naar toe wurmde. Nathan James kwam toevallig net nadat ik er stond voorbij gelopen.

Drie kwartier later begon Inglorious. De band bestaat nog geen jaar en heeft al veel bekendheid in thuisland Verenigd Koninkrijk. Vanavond laten ze zien dat dit zeker niet voor niets is. Inglorious speelt alsof ze dit al jaren doen. Ze zijn uitstekend op elkaar ingespeeld en speelt ontzettend strak. De setlist gaat er in een rap tempo doorheen. Daarnaast spelen ze eveneens twee covers waarvan een van Whitesnake.

Na afloop kwam Nathan en gitarist Andreas nog naar de merchandise kraam voor een foto en praatje. Niemand minder dan (jawel daar is hij weer) Drew Sadrich was aanwezig bij het concert. Ik sprak hem en complimenteerde hem met de afgelopen twee dagen. Het was heel grappig hem weer te zien. Nathan James vertelde me dat hij één van de beste zangers ter wereld is. Dat heb ik gemerkt, ja. 😉

Het hoofdprogramma van vanavond was Steel Panther. Desondanks ik het eerste kwartier gemist heb had ik niet het gevoel iets gemist te hebben. De band had het drukker met puberale teksten te vertellen dan muziek te maken. Helaas konden ze mij weinig interesseren en vertrok ik na net ruim een uur.

Alles hat ein Ende..
De laatste dag vulde ik met een dagje het centrum bezoeken. Het is onvoorstelbaar hoeveel winkels er midden in de stad zijn. En er zijn weinig lege panden te vinden. Toch kwam er van shoppen hier niet veel terecht. Wel gebeurde dit in een groot winkelcentrum verderop in de stad. Hierna vertrok ik naar mijn laatste hotel op het vliegveld van Wenen. De check in had helaas storing, wat mij een gratis drankje opleverde. Het bleef nog lang gezellig..
Tot zover mijn buitenlandse verslag van de afgelopen vakantiemaand. Ik heb enorm genoten van de landen. Elk land had zijn eigen charmes. Ik hoop dan ook snel weer terug te kunnen/mogen gaan. Bedankt voor het lezen en hou zeker een oogje op JTPhotography.eu voor de meest actuele (vakantie)foto’s!

Laat een reactie achter!